Czy na pewno znasz prawdę?

Pamiętacie książkę Za zamkniętymi drzwiami? Ja pamiętam bardzo dobrze. Do tej pory mam ciarki na skórze jak o niej pomyślę. Bardzo polubiłam tą autorkę, dlatego, gdy zobaczyłam, że dostępna jest jej nowa powieść to nie wahałam się ani chwili. Musiałam przeczytać tą powieść i sprawdzić, czy jest tak dobra jak jej poprzedniczki. Zapowiadała się bardzo ciekawie i tajemniczo.

Idealni zakochani?

Fin ma piękną, młodą dziewczyną, w której jest bardzo zakochany. Razem wyjeżdżają na wakacje do Francji. Podczas tego pobytu dzieje się coś dziwnego. Layla znika w bardzo dziwnych okolicznościach. Fin od razu informuje o całym wydarzeniu policję. Opowiada im całą podróż ale czy na pewno całą? Później tę samą opowieść musi opowiadać jeszcze kilkaset razy. Oczywiście są ludzie, którzy mu wierzą i bardzo współczują. Są jednak i tacy, którzy twierdzą, że to on stoi za zniknięciem Layly. Mija dziesięć lat. Fin próbuje sobie ułożyć życie z inną kobietą. Co ciekawe, tą inną kobietą jest siostra Layly. Finowi wydaje się, że tym razem mu się uda i wszystko będzie dobrze. Jednak nagle okazuje się, że ktoś, gdzieś widział Layle. Zaczyna dostawać dziwne informacje, które sugerują, że Layla jest gdzieś blisko. Co to może dla niego oznaczać? Czy prawda wyjdzie na jaw?

I znowu zostałam wciągnięta w dobrze napisaną intrygę. Na początku wszystko wydaje się być takie spokojne, proste czyli idealne. Ale pozory mylą prawda? Fin wydaje się być bohaterem pozytywnym, jednak nie zapominajmy, że nie ma ludzi krystalicznie czystych i dobrych. W każdym z nas siedzi trochę zła. Trzeba tylko odpowiedniej sytuacji by z nas wyszło. Autorka kolejny raz stworzyła bardzo niejednoznaczne postacie, które są bardzo realne. To sprawia, że książka zyskuje na wartości. Akcja co prawda nie rozwija się bardzo szybko, ale chyba tak jest lepiej. Dzięki temu możemy lepiej zrozumieć motywy działania głównych bohaterów.

Ja lubię takie książki. Lubię się zastanawiać dlaczego bohater postąpił tak a nie inaczej. Lubię bohaterów, którzy mają ciemną przeszłość. Uważam, że są oni ciekawi i rozwojowi. Czytając tą książkę cały czas się zastanawiałam co tak na prawdę wydarzyło się we Francji. Dowiedziałam się i powiem, że byłam bardzo zaskoczona. Podejrzewałam zupełnie coś innego. To zaskoczenie powoduje, że bardzo polecam Wam Pozwól mi wrócić (B. A. Paris). Jest to pozycja warta przeczytania. Tym bardziej teraz gdy w telewizji można obejrzeć tylko same odgrzewane kotlety. Powieść B.A. Paris na pewno Was zaintryguje i sprawi, że sięgnięcie po inne książki tej autorki. Ja osobiście bardzo je Wam polecam i życzę udanej lektury. Trzymajcie się ciepło.

Rodzanice (Katarzyna Pużyńska)

Katarzyna Pużyńska urodziła się w roku 1985. Z wykształcenia jest psychologiem. Przez kilka lat pracowała w zawodzie jako nauczyciel akademicki na wydziale psychologii. Jednak jej pasja jest pisanie i to właśnie na tym skupia się obecnie.

Zadebiutowała książką “Motylek”, która rozpoczęła serię o policjantach ze wsi Lipowo. Lipowska saga jest jednym z klasycznych kryminałów psychologicznych który trzyma w napięciu czytelnika do końca opowiadania. Zawiera w sobie również w sobie zarówno bardzo rozbudowany watek obyczajowy i społeczny.

Książki tak młodej pisarki są już porównywane są do książek Agathy Christie i Camilli Läckberg, a  prawa do publikacji powieści Pużyńskiej zostały sprzedane do ponad dwudziestu krajów na całym świecie. Jest ona również autorką książki non-fiction “Policjanci. Ulica”. W książce tej wspólnie ze swoimi rozmówcami pokazuje służbę funkcjonariuszy prewencji i ruchu drogowego, od całkowicie nowej strony niż dotychczas robili to inni autorzy.

Jest również autorką takich książek jak:

  • Więcej czerwieni,
  • Trzydziesta pierwsza,
  • Dom czwarty,
  • Z jednym wątkiem.

” Rodzanice”  to dziesiąty tom sagi kryminalnej o policjantach z Lipowa. Samo słowo Rodzanice oznaczało w wierzeniach słowiańskich demony które związane są z dolą człowieka. Były one opiekunkami kobiet ciężarnych. Zaś po urodzeniu dziecka to one wyznaczały mu los na całe życie. Według opowieści składano im ofiary w najważniejszych momentach życia dziecka takich jak jego narodziny czy też ślub.

Akcja książki “Rodzanice” toczy się w małej miejscowości Rodzanice. Na początku opowiadania zbliża się super księżyc czyli niezwykła pełnia. Mieszkańcy obawiają się, że uwolni ona dawno temu uśpionego demona.  W tym czasie odnalezione zostaje ciało zamordowanej, młodej dziewczyny. Ciało znajduje się na zamarzniętym jeziorze, dziewczyna jest okryta kocem, ma dłoń poszarpaną przez jakieś zwierze. Gdyby nie ta poszarpana ręka dziewczyna wyglądałaby jak uśpiona chłodnym wiatrem. Jeszcze w tym samym dniu umiera dziennikarka, która w swoich ostatnich słowach ostrzega przed wilkołakiem byłą komisarz Kopp. W niedługim czasie po tym zdarzeniu także emerytowana policjantka Klementyna Kopp ginie nie pozostawiając po sobie śladu. Właśnie wtedy zaczynają spadać na nią podejrzenia, ze to ona dokonała tych zbrodni. Jednak jest osoba która nie wierzy w jej winę. W książce jest zawartych wiele pytań takich jak:

  • czy anonim który zapowiada  śmierć mieszkańców Lipowa jest prawdziwy,
  • kto jest winny dokonanych zbrodni.

Warto zagłębić się w historię mieszkańców Lipowa i razem z nimi odkrywać prawdę krok po kroku, poczuć zarazem dreszczyk emocji.

Historia obok której nie da się przejść obojętnie

David i Nick Sheff. Ojciec i syn. Kiedy ten ostatni stopniowo wpada w sidła nałogu jego rodzina pogrąża się w coraz większej rozpaczy. Bezsilność, pytania bez odpowiedzi, kolejne próby ratowania ukochanej osoby. David Sheff w swojej książce ,,Mój piękny syn” opisał to wszystko, co wiąże się z nałogiem i walką o życie dziecka. Z kolei jego syn, Nick wydał Na głodzie. Moja historia walki z nałogiem. Obie książki uzupełniają się. I choć traktują o tych samych wydarzeniach, to jednak opowiedziane są z dwóch zupełnie różnych perspektyw.

Poruszająca historia

Narkotyki i ogólnie uzależnienia stają się coraz poważniejszym problemem społecznym. Dotykają nie tylko ludzi z tak zwanego marginesu czy rodzin patologicznych, ale często stają się udziałem osób dobrze sytuowanych, odnoszących sukcesy zawodowe. Historia Nicka Sheffa opisana przez niego w książce Na głodzie. Moja historia walki z nałogiem to jedna z takich właśnie sytuacji. Syn odnoszącego sukcesy dziennikarza zaczyna eksperymentować z alkoholem i narkotykami, z czasem popadając w coraz większe uzależnienie. Jego ojciec robi co może, by mu pomóc. Jednocześnie wciąż zadaje sobie pytanie, czy mógł zapobiec chorobie syna. Historia Davida i Nicka to swoisty symbol, pokazanie zmagań milionów ludzi na całym świecie. Trzeba bowiem pamiętać, że uzależnienie nie dotyka wyłącznie nałogowca. Cierpią także kochające go osoby. Niemoc, poczucie beznadziei, wyczerpanie psychiczne i fizyczne. Oto czego doświadczają wszyscy dotknięci nałogiem, także w pośredni sposób.

Film wzbudzający ogromne emocje

Na podstawie książek ,,Mój piękny syn” i ,,Na głodzie. Moja historia walki z nałogiem” powstał film, który właśnie ma swoją premierę w kinach. Piękna historia, o której powiedzieć wzruszająca byłoby znacznym niedopowiedzeniem. Ta opowieść momentami wręcz rozdziera serce. Czytając książkę czy oglądając jej filmową adaptację trudno opanować emocje. Niezwykle łatwo przychodzi natomiast wczucie się w sytuację ojca, który musi najpierw pogodzić się z tym, że syn nie poszedł drogą, którą wymarzył mu opiekun. Potem staje natomiast do walki nie tylko o zdrowie, ale wręcz o życie własnego dziecka. W oczach rodzica zawsze jest się dzieckiem. Niestety dorosłym pociechom znacznie trudniej pomóc. Przekonał się o tym David Sheff. Oni jego syn przeszli bardzo trudną drogę. W swoich książkach nie owijają w bawełnę, piszą natomiast brutalnie szczerze. Właśnie dzięki temu udało im się dotrzeć do tak wielu ludzi. Zwłaszcza czytelnicy zmagający się z problemem uzależnienia na pewno docenią fakt, że ktoś miał odwagę opisać, jak trudna oraz pełna wyzwań jest ich codzienność.